Wielerronde van Bedum
Algemeen Plaatselijk Belang Bedum
Bedrijvenvereniging gemeente Bedum
Evenementen Agenda Bedum



Columns





Historie






    rss newsfeed logo 25px.jpg
Volg Bedumer.nl op Twitter







 
Succes blijft uit voor Jolanda Langeland op natuurijs in Oostenrijk
Gepubliceerd op zaterdag 09 februari 2013

Succes blijft uit voor Jolanda Langeland op natuurijs in Oostenrijk

Van NK in Nederland tot BT (bagger-tocht) in Oostenrijk.
door Jolanda Langeland.

Nederlands Kampioenschap Veluwemeer
Vrijdag 24 januari 2013
Achteraf kijk je een aap in de kont...had ik nog maar eens aangevallen in de slot kilometers van het Nederlands Kampioenschap op het natuurijs van het Veluwemeer. Het ging om beslissen in een fractie van een seconde, beslissen op momenten dat je twijfelt. Ik was goed en reed een van mijn beste wedstrijden ooit. Ik voelde me sterk en zat met Fos in dé perfecte kopgroep. We werden ingelopen in de laatste kilometer, maar vlak daarvoor lagen kansen...ik had nog een aanval moeten plaatsen, maar deed het niet. Ik koos voor de sprint, wist dat daar ook kansen laten, zeker als je achter Mariska Huisman de laatste 300 meter in kunt gaan. Even uit balans, weg goede klassering, 9e. De beelden van de NOS kon ik 's avonds niet verdragen...wat als...wat als...het zal eeuwig een vraag blijven.

Ronde van Skarsterlan
Zaterdag 25 januari 2013
Weer opgeladen, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Op de heenreis in de auto stonden de vlaggen strak. Perfect weer voor de eerste klassieker op Nederlands natuurijs. De koers: met de wind in de rug ging het hard, heel hard, over het mooie zwarte ijs van Goingarijp. Ik was verre van fit aan deze koers begonnen, echter wilde ik op dit moment niet toegeven aan ziek zijn. Halverwege de koers kwam ik er wat doorheen. Ik had tijdens deze wedstrijd alleen nog maar controlerend gereden. Fos was al vroeg in de wedstrijd vooruit met Erna. Ik had mij aardig kunnen sparen en vernam dat ik nog wel eens goede benen kon gaan krijgen. Dit bleek, halverwege de wedstrijd ging het weer als de dag van gisteren. Ik reed in een groepje van zes, achter Fos en Erna. We kwamen in de laatste rondes nog erg dichtbij en ik kneep hem, aangezien ik wist dat Fos het in de sprint zou gaan winnen van Erna. Als wij erbij zouden komen, hadden we nog steeds kans, echter was vooruit blijven met Erna de beste optie. Wij bleven op een krappe tien seconden steken en Fos pakte de sprint. Ik ging voor de verandering eens op tijd de sprint aan en finishte als derde. 1 en 3 was voor Team Okkinga een mooie uitslag...echter had ik dit zo graag een dag eerder gedaan!

1223 km. richting Oostenrijk
Zondag 26 januari 2013
Met twee goeie wedstrijden in de benen vertrokken we zondagochtend klokslag 5.00 uur richting Oostenrijk. De Okkinga-bolide reed zijn eerste echte Grand-Prix...1223 kilometer om ons af te leveren am Weissensee waar we een krappe 30-uur later aan de start zouden staan van de Aart Koopmans Memorial.

Aart Koopmans Memorial
Maandag 27 januari 2013
Blaffen als een zeehond, shit...lang niet fit. Wel starten, het werd 80 kilometer overleven. Overleven, overleven en overleven. Het ijs viel me tegen. We hadden de verhalen wel gehoord dat het slecht was, maar zo slecht had ik het nog nooit meegemaakt. Giga scheuren en kuilen, achterop zitten en op goed geluk. Carien bleek weer eens in goede vorm te zijn, zat in de juiste kopgroep en werd tweede. Wij reden om de vierde plek in koers. Ik trok de sprint voor Fos aan en kwam zelf ook nog wel lekker de laatste bocht uit. Fos werd vierde, ik hobbelde richting 8e plek.

Open Nederlands Kampioenschap
Woensdag 29 januari 2013
Wedstrijd nummer vier in zes dagen. Alleen met Carien in de baan. Fos lag ziek op bed. Snelle koers, zorgen dat je heel bleef op de slechte stukken. Wat zal het een hilarisch gezicht geweest zijn...mikado, domino, veel valpartijen. In het peloton levert dit toch altijd weer leuke momenten op. Worden er cijfers gegeven voor mooie valpartijen en ondertussen rij je zelf rond met twee dikke knieen en ellebogen. Die ellebogen werden met de dag mooier van kleur. Het enige echte nadeel is dat je ze tijdens het eten niet even lekker op tafel kunt leggen. Dit wordt direct afgestraft!

Even terug naar de koers. Het werd een massasprint, althans dat gevoel had ik. Carien was tijdens de koers goed in de aanval geweest, wegkomen was alleen geen optie en ze besloot de sprint voor mij aan te trekken. Dit ging perfect. Laatste bocht ging ik als vierde in, podium in zicht, mijn sprint was oké. Het mocht niet zo zijn. Onderuit in de laatste bocht, terwijl ik precies mijn route wist waar ik langs moest. Het laatste stuk was erg slecht. Tjonge jonge, hoe was het mogelijk...desillusie! De ellebogen konden nu in elk geval een week niet meer op tafel.  Ik raapte mezelf een paar uur later weer bij elkaar, nadat ik anderhalf uur op de Tacx de frustratie eruit had getrapt.

Geen ploegentijdrit
Donderdag 30 januari 2013
Nee, geen tijdrit voor Team Okkinga, wij gaven de voorkeur aan het herstellen van onze niet-fitte-Okkinga-lichaampjes. De tijdrit waar ik het hele seizoen al bang voor was geweest,  je zal maar moeten rijden met Carien en Foske.  Dan weet je zeker dat je helemaal aan gort gereden wordt.

Alternatieve Elfstedentocht
Zaterdag 2 februari 2013
Nou daar komt ie...de bagger-tocht. Het leek mooi op de ochtend van de Alternatieve, sneeuw, niet al te koud, beetje wind en zin in 200 km. afzien. Die zin werd al vroeg in de wedstrijd minder. Na dertig kilometer kon ik al geen hand meer voor ogen zien, sneeuwde het zo hard dat scheuren onzichtbaar werden, waren valpartijen aan de orde van de seconde en raakte ik elke scheur die ik tegenkwam. Je hebt van die dagen, dan vlieg je, raak je geen scheur en heb je moraal. Ik geef het toe, ik was mentaal geknakt, nadat ik een grote achterstand had opgelopen, terugkwam en vervolgens op het slechte stuk van twee kilometer minstens vijf keer achter elkaar hard op mijn waffel ging. Na 1x keer denk je nog; niet zeuren, na twee keer denk je nog; niet zeuren en na drie keer denk je; stik er allemaal maar in. Als je dan ook nog vier en vijf mee mag maken, ja dan ben je echt aan het genieten en weet je zeker dat je een maand lang niet meer met je ellebogen op tafel kunt zitten. Ik heb gejankt, gescholden en uiteindelijk opgegeven. De laatste doet pijn, nog nooit had ik opgegeven, ik voelde me totaal niet meer veilig op het ijs, had weinig andere keuzes, de beslissing was gemaakt en het was oké toen ik mijn jas had gevonden en op een coolbox mijn schaatsen uit deed.

De weissensee zat erop, we hebben met het team een geweldige week gehad. Qua prestaties absoluut niet, hadden we er veel meer van verwacht. Zeker gezien de vorm die we hadden. Ziekte en teveel valpartijen waren de boosdoeners. Wel hield onze Carien de eer hoog. Tweede tijdens het AKM en vierde op de Alternatieve Elfstedentocht. Diep respect voor iedereen die zaterdag de koers wist uit te rijden! Diep respect...

www.jolandalangeland.nl

 
         
       BEDUMER.NL

COLOFON 
DISCLAIMER
vertical-divider.png    ADVERTEREN

OVER ADVERTEREN   
STATISTIEKEN
vertical-divider.png    CONTACT

Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
NIEUWS INSTUREN
vertical-divider.png RSS Feed bedumer.nlVolg ons op FacebookVolg ons op Twitter

K7 MEDIA - BEDUM