Wielerronde van Bedum  
Bedrijvenvereniging gemeente Bedum
                                         Evenementen Agenda Bedum



Columns





Historie
Marja de Vries, van Marja's Hobby (19 oktober 2007)
Gepubliceerd op vrijdag 19 oktober 2007

Marja de Vries geïnterviewd door Saffira Rijkee

“Tot op de dag van vandaag moet ik de eerste stugge Groninger nog tegenkomen”

Het is half tien op een zaterdagmorgen. Marja de Vries, eigenaresse van ‘Marja’s Hobby’ – de hobbywinkel in Shoppyland – is druk bezig allerlei dingen voor haar winkel uit te stallen. “Ik heb het alweer druk gehad vandaag,” legt ze uit. “Mijn dochter heeft haar enkelbanden gescheurd, dus ’s ochtends help ik haar met haar baby en peuter. En daarna scheur ik hierheen”.

“Doe maar rustig aan hoor,” zeg ik als ik ben gaan zitten op de stoel die ze me wees en op mijn gemak rondkijk in de winkel. “Rustig aan doe ik in het bejaardentehuis wel” roept Marja vanachter de kassa.
De winkel hangt vol kleine zakjes met de meest uiteenlopende kleine knutseldingetjes. Verf, mozaïeksteentjes, kralen in alle kleuren, linten, diverse boekjes en kleurige platen vullen de ruimte van vloer tot plafond.
Marja komt zitten met een kop koffie. Vierenveertig jaar geleden werd de creatieve Bedumer geboren in Hilversum. “Hoe ik dan in Bedum terecht kom? De liefde.”

Marja de Vries 
Marja in ‘Marja’s hobby’

Tropenjaren
Na de MAVO, volgt Marja de HAVO, met de bedoeling de pedagogische academie (nu de PABO) te gaan volgen. “Maar in die tijd was er veel werkloosheid onder leerkrachten. Een paar dagen na mijn afstuderen kreeg ik een baan bij een verzekeringskantoor.
“Na twee jaar ben ik gaan samenwonen, vrij snel daarna trouwden we, en begonnen we een eigen zaak in Doornspijk. We runden daar het horecagedeelte van een camping. Het waren tropenjaren. We hadden twee kantines en een cafetaria en dat hebben we vier jaar lang gedaan. Op een gegeven moment kregen we een dochter en dat was niet te combineren. We werkten zeven dagen per week, vijftien tot twintig uur per dag, dus toen zijn we gestopt. Ik ben naar Zeewolde verhuisd en heb nog een dochter gekregen. In totaal hebben we nu vier dochters en twee kleinzoons.”

Marja’s droom
Marja werkt vervolgens tien jaar bij een landbouwcorporatie, een jaar bij een internetprovider, een aantal jaren als Officemanager bij een accountantskantoor en bij een makelaarskantoor.
“En hier heb ik mijn droom waargemaakt,” zegt ze over haar winkel. In Marja’s vorige woonplaats zat al een goede hobbywinkel, dus dat had geen zin. “Hier heb ik lang gezocht naar een pand. Tot ik op een dag een cadeautje nodig had en hier hoorde dat Aletta wegging. Toen ging het heel snel, binnen twee maanden was ik open.”
‘Marja’s hobby’ bestaat nu alweer vier jaar. “En het is elke dag een feestje. Wat is mooier dan van je hobby je werk maken?”
Dus dit is wat Marja altijd wil blijven doen? “Eigenlijk weet ik nog steeds niet wat ik wil worden als ik later groot ben, haha! Dat heb ik mijn leven lang al gezegd. Ik plan dat niet. Ik vind dit vreselijk leuk, maar het belangrijkste vind ik dat ik met mensen werk. Bij dat accountantskantoor ging ik echt dood, daar had ik helemaal geen klantencontact.”

Allergisch voor oneerlijkheid
Als ik Marja naar haar hobby’s vraag, zegt ze: “M’n werk, m’n werk en m’n werk. En ik vind scrapbooking heel leuk.” Scrapbooking is het creatief versieren van fotoalbums met allerlei technieken en materialen. “En ook zeilen en vissen. We hebben zelf een boot en zo vaak als we kunnen gaan we daar mee weg.”
Haar karakter omschrijft Marja als sociaal, creatief, chaotisch en ongeduldig, “vooral naar mezelf toe”. Verder kan ze absoluut niet tegen oneerlijkheid. Dit gaat zelfs zo ver, dat ze al twee keer haar baan verloor vanwege een oneerlijke situatie. Bij de landbouwcorporatie waar ze werkte, deed Marja administratief werk en stond ze in de bijbehorende winkel. Ze ontdekte dat haar leidinggevende liep te stelen. “Ik heb het gemeld, maar er werd niks mee gedaan, hij kon er gewoon mee doorgaan. Een tijdje later stond ik in de winkel met een blik verf in mijn hand en dacht: zet ik hem in het rek, of gooi ik hem naar je harses? Toen dacht ik: dit is het moment om op te stappen.”
Bij het makelaarskantoor waar Marja vervolgens werkte, werd haar opgedragen een dreigbrief te schrijven aan één van haar collega’s. Ze weigerde en nam ontslag toen haar werkgever bleef aandringen. Diezelfde dag had ze een cadeautje nodig, liep bij het toenmalige ‘Alleta’s Kado-shop’ langs en vond zo het pand voor haar hobbywinkel. “Alsof het zo moest zijn.”

Bewondering
Marja lacht om heel veel dingen. “Om Paul de Leeuw kan ik vreselijk lachen. Eigenlijk lach ik de hele dag, ik ben nooit chagrijnig.”
De Bedumse heeft bewondering voor haar dochter en schoonzoon, voor hoe zij zich samen redden, op jonge leeftijd, met twee kleintjes. Ook heeft ze heel veel bewondering voor diezelfde schoonzoon en zijn zusje, die op jonge leeftijd allebei ernstig verbrandden. “Hoe die twee zich staande houden in een maatschappij als de onze, waarin áltijd naar ze gekeken wordt…Verder heb ik bewondering voor ondernemers die actief en creatief zijn én ben ik groot bewonderaar van Anthony Hopkins, ik heb elke film van hem gezien.
Ik ben trots op mijn man, kinderen en kleinkinderen. En ook wel op mijn winkel. Destijds geloofde niemand in mijn plannen. Behalve mijn gezin natuurlijk!”
Op vakantie gaat Marja het liefst met de boot weg, de Friese meren op. “En mijn ouders zitten zeven maanden per jaar in Spanje, dus daar probeer ik één keer per jaar heen te gaan, lekker de bergen in. Maar in de praktijk gebeurt dat één keer per twee jaar.”

Opa’s dansen op tafel
Marja’s muzieksmaak is heel breed. “Dat ligt aan de stemming, het gezelschap en de gelegenheid. Ik ben fan van de Eagles, en Golden Earring. Drie oktober gaan we weer naar een concert. Maar ik houd ook van Jamie Cullum en Gare du Nord. Als we een feestje geven draaien we oude discomuziek, Jannes, enzovoort. We zijn erg dol op feestjes geven, dan staan zelfs de opa’s op tafel te dansen, geweldig!”

Dol op gekkenhuizen
“Ik zou eigenlijk twee keer per week naar de sportschool moeten, maar ik heb te weinig tijd. Maar vissen is ook een sport toch? Haha! Nee, ik kan het op het moment niet opbrengen. Ik werk meer dan zestig uur per week.” Marja vindt het dan ook jammer dat een dag maar vierentwintig uren heeft: “Dat is erg kort! En ik heb ook nog een webwinkel in aanbouw, daar ben ik dag en nacht mee bezig. In de eerste plaats wordt het een online scrapbookwinkel, want dat wordt heel veel online verkocht. De naam wordt scrap-web.nl. Ik hoop dat we de site drie november kunnen lanceren, want dan hebben we een grote demonstratie. Zeven dames komen scrapbooking demonstreren. Dat doen we twee keer per jaar en het is zó leuk. Al die mensen dat past hier natuurlijk niet, dus we zitten door het hele winkelcentrum. Feest en gekkenhuis dus, maar ik ben dol op gekkenhuizen.”

Groningers zijn niet stug
Typisch Nederlands vindt Marja koeien in de wei, nuchterheid en tolerantie. “En dat de enige persoon met ballen (Rita Verdonk) uit de politiek gewerkt wordt.” Nuchterheid is ook wat de Bedumse te binnen schiet als ik haar vraag wat ze typisch Gronings vindt. “Ik heb natuurlijk lang in het Westen gewoond, en het verschil in mentaliteit is echt anders. In Groningen bekommeren mensen zich nog om elkaar. Ik vind het echt een opvallend verschil. Toen ik hier net kwam wonen, kwamen mensen aan de deur vragen of ik wel kon wennen! In Utrecht zeiden collega’s: ‘Wat moet je met die stugge boeren’. Maar tot op de dag van vandaag moet ik de eerste stugge Groninger nog tegenkomen. Groningers zijn niet stug, maar direct en dat ben ik zelf ook, dus dat bevalt me wel.”

Lijken graag!
Marja kijkt heel weinig televisie. “Ik kijk het nieuws natuurlijk en ‘Memories’ vind ik leuk. En ik probeer altijd ‘Man bijt hond’ te zien, dat vind ik echt heel erg leuk, maar meestal lukt het maar twee of drie keer per week. We knutselen thuis veel en we houden erg van strategische spelletjes. Dat vinden we veel leuker dan tv kijken.”
Marja leest graag thrillers. Nicci French, Robin Cook, John Grisham, en zo kan ze nog wel even doorgaan zegt ze. Nooit romans, die vind ik niet leuk.” Geen chicklit dus? “Nee, ik wil lijken! Haha!”

Elke dag een hoogtepunt
Als ik Marja vraag welke kunst ze mooi vindt, houdt ze het papiertje omhoog dat al de hele tijd op het tafeltje ligt waar we aan zitten. Het is een tekening van haar kleinzoon. Verder vindt ze beelden en schilderijen alleen mooi als deze iets voorstellen.
Haar krant is het Dagblad van het Noorden. “En de metro ligt tegenwoordig in Super de Boer, dus die lees ik ook wel eens.”
Bedumer.nl vindt ze leuk, maar niet helemaal actueel. “Er staan bedrijven op die niet meer bestaan. En ik krijg mezelf maar niet aangemeld!”
Marja verheugt zich iedere dag op haar werk. “En ik verheug me op het concert van de Golden Earrings en op de demonstratiedag drie november. Eigenlijk op mijn hele leven, ik vind elke dag leuk.” Hoogtepunten in haar leven waren tot nu toe de geboortes van haar kinderen, kleinkinderen en de opening van haar winkel. “Maar,” zo zegt ze: “als je goed kijkt, zie je dat elke dag wel een hoogtepunt heeft.”

Bedum = thuis
Wat de Bedumse van de wereld vindt kan ze niet even kort zeggen. “Maar we hebben er zo langzamerhand een beetje een zootje van gemaakt natuurlijk. Al het extremisme en die aanslagen van tegenwoordig, dat is angstaanjagend.”
Bij Europa denkt Marja aan de euro. “En dan denk ik dat die er nooit had mogen komen. Financieel zijn we daar als Nederland het schip mee ingegaan en dan druk ik me nog zacht uit.” Over Bedum is ze ten slotte kort, maar krachtig: “Thuis”.

 

Gerelateerde artikelen

Advertisement
         
       BEDUMER.NL

COLOFON 
DISCLAIMER
vertical-divider.png    ADVERTEREN

OVER ADVERTEREN   
STATISTIEKEN
vertical-divider.png    CONTACT

Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
NIEUWS INSTUREN
vertical-divider.png RSS Feed bedumer.nlVolg ons op FacebookVolg ons op Twitter

K7 MEDIA - BEDUM